ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Κυρ Ιαν 20, 2013 10:42 pm

Με αφορμή τα διδαχθέντα για τα νομίσματα στα Μαθηματικά σας παρουσιάζουμε ένα μικρό μουσείο νομισμάτων.


Αρχίζουμε με νομίσματα από τη συλλογή του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας. Με νομίσματα δηλαδή που βρέθηκαν στον τόπο μας, στη Θεσπρωτία, φτιαγμένα πολλούς αιώνες πριν.

Ενδιαφέρει να προσέξουμε τις παραστάσεις πάνω στα νομίσματα και οι οποίες μαρτυρούν πολύτιμες πληροφορίες για τη ζωή των ανθρώπων που τα κατασκεύασαν και τον πολιτισμό τους. Στα περισσότερα νομίσματα υπάρχουν και επιγραφές, όπως συμβαίνει και στα νομίσματα που χρησιμοποιούμε σήμερα, από τις οποίες μαθαίνουμε ακόμη περισσότερα πράγματα, όπως τον τόπο που κατασκευάστηκαν και το όνομα του προσώπου που απεικονίζουν και βεβαίως μας αποκαλύπτουν και ποια γλώσσα μιλούσαν αυτοί που τα έφτιαξαν.

Μπορούμε επίσης να διακρίνουμε από τι υλικό είναι φτιαγμένα και τι σχήμα έχουν.

Σημαντικό είναι να προσέξουμε σε τι μοιάζουν και σε τι διαφέρουν από τα σημερινά νομίσματα.

Αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε από τις φωτογραφίες είναι το μέγεθος και το βάρος αυτών των νομισμάτων. Οι αρχαιολόγοι όμως που τα έχουν εξετάσει έχουν για το κάθε νόμισμα καταγράψει αυτές τις πληροφορίες ενώ με διάφορες επιστημονικές μεθόδους καταφέρνουν να προσδιορίζουν και την εποχή της κατασκευής τους. Τέλος μια σημαντική πληροφορία για το κάθε νόμισμα είναι το πού και πότε βρέθηκε.

Μέσα από όλα αυτά μαθαίνουμε την ιστορία του τόπου μας αλλά και γενικότερα την ιστορία του πολιτισμού του ανθρώπου.


ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 21, 2013 1:00 am


Ένα πανέμορφο ασημένιο νόμισμα του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας.

Όπως διαβάζουμε στην εικόνα, βρέθηκε στην Ελέα, κοντά δηλαδή στην Παραμυθιά και στην πρώτη πρώτη πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας.

Ο Δίας που απεικονίζεται στο νόμισμα ξέρουμε ότι ήταν ο αρχηγός όλων των θεών του Ολύμπου. Όσο για τη Διώνη λατρευόταν στη Δωδώνη ως σύνναη θεά με το Δία, μοιράζονταν δηλαδή τον ίδιο ναό.

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 21, 2013 4:50 pm


Θησαυρός χάλκινων νομισμάτων του Κοινού των Ηπειρωτών - 234 - 168 π.Χ.

Βρέθηκε στα Γίτανα.

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 21, 2013 5:09 pm


Ένα ακόμη πανέμορφο ασημένιο νόμισμα του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας.

Απεικονίζεται η νύμφη Ιστιαία σε πλώρη πλοίου! Καθόλου παράξενο αφού το νόμισμα αυτό κατασκευάστηκε στην παραθαλάσσια Ιστιαία της Εύβοιας. Τι πιο φυσιολογικό οι κάτοικοι της πόλης να είναι δεμένοι με τη θάλασσα;

Το νόμισμα αυτό βρέθηκε στην Ελέα Θεσπρωτίας και είναι του 3ου αιώνα π.Χ. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως εδώ και 2.300 χρόνια οι Έλληνες είναι λαός ναυτικός και η μοίρα τους στενά δεμένη με τη ναυτιλία. Λόγος σημαντικός που κι εμείς φέτος διαλέξαμε να κάνουμε περιβαλλοντικό πρόγραμμα με τη Helmepa Junior και με τίτλο:

Ήταν ένα μικρό καράβι!


Δείτε τις αιτήσεις για τα εκπαιδευτικά προγράμματα της τάξης μας εδώ https://sites.google.com/ - κάντε λήψη στα έγγραφα ΑΙΤΗΣΗ 1.doc και ΑΙΤΗΣΗ 2.doc για να δείτε τι δραστηριότητες πρόκειται να πραγματοποιήσουμε. Μέσα σ' αυτές περιλαμβάνεται και επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας όπου και θα δούμε από κοντά τα νομίσματα που εδώ παρουσιάζουμε και που η γνωριμία μαζί τους αποτελεί μία από τις δραστηριότητες των προγραμμάτων μας.

Ειδικά το νόμισμα της Ιστιαίας θα μπορούσε να αποτελέσει και σήμα του περιβαλλοντικού μας προγράμματος...

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 21, 2013 5:40 pm


Θεωρούμε σημαντικό να δημοσιεύσουμε εδώ και ένα χάρτη των αρχαιολογικών χώρων της Θεσπρωτίας ώστε να μπορείτε να εντοπίζετε σ' αυτόν τις περιοχές που αναφέρουμε ότι βρέθηκε το κάθε νόμισμα.

Ο χάρτης αυτός προέρχεται από τους οδηγούς του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας αλλά καθώς είναι λίγο παλιός αναφέρει τα Γίτανα με την ονομασία που τα έλεγαν λίγα χρόνια πριν: Γιτάνη. (Θα βρείτε την αρχαία πόλη κοντά στο φράγμα του Καλαμά και στη διαδρομή που ενώνει την Ηγουμενίτσα με τη Σαγιάδα.

Άλλες σημαντικές πόλεις της Θεσπρωτίας κατά τα ελληνιστικά χρόνια ήταν η Ελέα, που αποτέλεσε και την πρώτη πρωτεύουσα των Θεσπρωτών εκείνης της εποχής, η Φανοτή (ή Ντόλιανη), κοντά στη Ρίζιανη, και το Δυμόκαστρο (ή Ελίνα ή Ελινόκαστρο) κοντά στην παραλία Καραβοστάσι της Πέρδικας.

Να προσθέσουμε ότι από τις τέσσερις αυτές πόλεις μόνο η Ελέα δεν ήταν προσβάσιμη στα πλοία. Αφενός το Δυμόκαστρο ήταν χτισμένο σε λόφο δίπλα στη θάλασσα (δεν είναι τυχαίο που ακόμη σήμερα η παραλία κάτω από το Δυμόκαστρο λέγεται Καραβοστάσι) και αφετέρου τα Γίτανα και η Φανοτή ήταν μεν χτισμένες στις όχθες του Καλαμά μα εκείνα τα χρόνια ο Καλαμάς ήταν πλωτός σε μεγάλο βάθος. Στην εποχή μας η κατασκευή του φράγματος δεν επιτρέπει την πρόσβαση από θαλάσσης, όπως για παράδειγμα ισχύει στο άλλο ποτάμι μας, στον Αχέροντα. Πάλι καλά δηλαδή που ο Αχέροντας εξακολουθεί μέχρι σε ένα σημείο του να είναι πλωτός καθώς είναι στενά δεμένος με αρχαίους μύθους για το ταξίδι των ψυχών στον Κάτω Κόσμο...

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 21, 2013 6:29 pm


Και μια και αναφερθήκαμε στον Κάτω Κόσμο, δείτε αυτά εδώ τα χρυσά νομίσματα.

Λέγονται δανάκες.

Και συνόδευαν τους νεκρούς ως αντίτιμο για το Χάρωνα.

Συχνά τα νομίσματα αυτά τα τοποθετούσαν μέσα στο στόμα του νεκρού.

Οι αρχαιολόγοι υπολογίζουν πως οι δανάκες αυτές κατασκευάστηκαν γύρω στα 340 π.Χ.

Τα συγκεκριμένα νομίσματα βρέθηκαν κοντά στη Ρίζιανη της Θεσπρωτίας και είναι διακοσμημένα με το κεφάλι της Περσεφόνης. Της Περσεφόνης που ήταν κόρη της θεάς Δήμητρας μα την ερωτεύθηκε ο βασιλιάς του Κάτω Κόσμου, ο Άδης, και την πήρε στο βασίλειό του. Η μάνα της όμως, η Δήμητρα, σπάραξε από το κλάμα και τη λύπη της την πλήρωσαν τα χωράφια των ανθρώπων! Γιατί η Δήμητρα ήταν η θεά της γεωργίας. Και πικραμένη όπως ήταν που της άρπαξαν το παιδί της, άφησε τα χωράφια να ξεραθούν. Συμφορά μεγάλη για τους ανθρώπους.

Τότε λοιπόν οι θεοί έδωσαν την εξής λύση. Υποχρέωσαν τον Άδη να αφήνει την Περσεφόνη να γυρίζει κοντά στη μητέρα της το μισό χρόνο και μόνο τον άλλο μισό να την έχει κοντά του. Έτσι κι έγινε. Από τότε η Περσεφόνη ανέβαινε στη γη κάθε άνοιξη και κατέβαινε στο βασίλειο του Άδη κάθε φθινόπωρο. Και γι' αυτό λέει η μυθολογία των Ελλήνων την άνοιξη η γη είναι γεμάτη λουλούδια και το φθινόπωρο αρχίζουν τα φύλλα να κιτρινίζουν και να πέφτουν και τα κλαδιά μένουν γυμνά...

Καταλαβαίνετε λοιπόν τώρα γιατί στις δανάκες υπάρχει το κεφάλι της Περσεφόνης; Ήταν η γυναίκα του Άδη!

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 21, 2013 7:07 pm


Βλέπουμε εδώ την προθήκη του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας όπου υπάρχουν οι δυο χρυσές δανάκες που αναφέραμε πιο πάνω.

Όπως ήδη είπαμε τα νομίσματα αυτά συνόδευαν τους νεκρούς για να πληρώνουν στο Χάρο το αντίτιμο, το Χάρο που τους έπαιρνε και τους ταξίδευε στον Κάτω Κόσμο. Κάτι σαν εισιτήριο δηλαδή. Κι επειδή το ταξίδι γινόταν με βάρκα το εισιτήριο αυτό το έλεγαν "πορθμεία", ναύλα δηλαδή. Όπως λέμε το εισιτήριο που πληρώνουμε στα καράβια.

Όλοι λοιπόν οι νεκροί έπρεπε να έχουν τα ναύλα τους για να τους πάρει ο Χάροντας με τη βάρκα του και να τους πάει στον Άδη. Και μόνο ένας βρέθηκε να σηκώσει μπαϊράκι και να βγάλει από τα ρούχα του το Χάροντα με τα τερτίπια του:


Λουκιανιού οι νεκρικοί διάλογοι:

Χάροντα, Μένιππου & Ερμή


(Το βαρκάκι του Χάροντα φτάνει στην όχθη της Αχερουσίας. Οι νεκροί βγαίνουν ένας-ένας πληρώνουν το ναύλο τους (έναν οβολό) στον Χάροντα και χάνονται δεξιά. Τελευταίος βγαίνει ο Μένιππος, που πάει να φύγει χωρίς να πληρώσει. Ο Χάρος τον πιάνει από τον ώμο. )

ΧΑΡΟΣ: Κατέβαινε, βρε καταραμένε, τον ναύλο!
ΜΕΝΙΠ: Δε πα' να φωνάζεις Χάρε, όσο σ' αρέσει.
Χ: Πλέρωσε ρε σου λέω, για το ταξίδι που 'καμες!
Μ: Δε μπορείς να πάρεις από κάποιον που δεν έχει. *
Χ: Καλά! Υπάρχει κάποιος που να μην έχει έναν οβολό;
Μ: Αν είναι και κάνας άλλος, δε ξέρω. Εγώ πάντως δεν έχω.
Χ: Βρωμιάρη. Θα σε πάω στον Πλούτωνα, αν δεν πληρώσεις.
Μ: Κι εγώ θα σου ρίξω μία με το κουπί και θα σου σπάσω το κρανίο.
Χ: Τζάμπα ταξίδεψες δηλαδής;
Μ: Ο Ερμής, που με κουβάλησε 'δω, να σε πλερώσει.
Ε: Θα 'πρεπε να πουληθώ ολάκερος αν ήταν να πλερώνω τους πεθαμένους.
Χ: Δε θα το κουνήσω στιγμή από κοντά σου.
Μ: Αν είν' έτσι, βγάλε όξω τη βάρκα και κάτσε. Μα δεν έχω μία! Τι θα πάρεις;
Χ: Δεν ήξερες ρε, πως έπρεπε να 'χεις το ναύλο;
Μ: Το 'ξερα και λοιπόν; Αφού δεν είχα μία, τι να 'κανα; Να μη πέθαινα;
Χ: Δηλαδή μόνο συ θα καυχιέσαι πως την πέρασες τζάμπα;
Μ: Ε όχι και τζάμπα ρε μάγκα! Νερά έβγαζα, κουπί τράβηξα και μόνο 'γω απ' όλους, δεν έκλαιγα!
Χ: Αυτά δεν περνάνε σε βαρκάρη! Πλέρωσε το ναύλο. Δε μπορεί να γίνει αλλιώς!
Μ: Ε τότε γύρνα με πίσω...
Χ: Ωραία τα λες. Να τις φάω κι από πάνω από τον Αιακό!
Μ: Ε τότε μη μου κολλάς.
Χ: Δείξε μου τι έχεις μες στο σακί;
Μ: Λούπινα. Θες λιγάκι; Κι ένα πρόσφορο.
Χ: Από που μας κουβάλησες βρε Ερμή τούτο το κοπρόσκυλο; Το τι έλεγε στο ταξίδι δεν περιγράφεται! Πείραζε και κορόιδευε όλους τους άλλους κι ήταν ο μόνος που τραγουδούσε ενώ κείνοι θρηνούσανε.
Ε: Δε ξέρεις Χάρε ποιον είχες στη βάρκα; Τον Μένιππο! 'Ανθρωπος τελείως λεύτερος. Τίποτε δεν τονε νοιάζει!

Ο Μένιππος βρίσκει ευκαιρία που ο Χάρος μιλά με τον Ερμή και την κοπανά...

Χ: Αχ και να σε πιάσω καμιά φορά...

Ακούγετ' η φωνή του Μένιππου από μακριά

Μ: Αν με πιάσεις φίλε μου. Δυο φορές δεν μπορείς να με πιάσεις.


*γνωστή φράση που 'μεινε παροιμιώδης:

Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος!

Βλέπετε λοιπόν με τι χιούμορ αντιμετώπιζαν οι αρχαίοι Έλληνες το θάνατο; Βλέπετε και πόσες ιστορίες είχαν πλάσει για το τι συμβαίνει στον άνθρωπο μετά το θάνατό του;

Εμείς πάντως ως Θεσπρωτοί πρέπει να ξέρουμε ότι η Αχερουσία που αναφέρεται στο κείμενο του Λουκιανού βρισκόταν εδώ στη Θεσπρωτία. Κοντά στην Παραμυθιά. Και τη διέσχιζε ο ποταμός Αχέροντας. Σήμερα η Αχερουσία δεν υπάρχει, την αποξήραναν πριν από πενήντα περίπου χρόνια. Υπάρχει όμως το ποτάμι, ο Αχέρων ποταμός, και που το όνομά του μας θυμίζει αυτόν που δε χαίρεται.

Εκεί λοιπόν στην Αχερουσία πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες ότι ήταν ο Κάτω Κόσμος, η χώρα του Άδη. Στην περιοχή φύτρωναν και πολλοί ασφόδελοι, όπως εξακολουθούν και σήμερα να φυτρώνουν σε ολόκληρη τη Θεσπρωτία. Ένας μάλιστα από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους έλεγε πως όποιος φάει από τα λουλούδια του ασφόδελου λησμονεί, ξεχνάει δηλαδή, τα πάντα. Όπως και οι νεκροί που ξεχνάνε εκεί στον Κάτω Κόσμο τι έκαναν σε τούτη τη ζωή... Γνωστή και η φράση “ασφοδελός λειμώνας” που θα πει λιβάδι με ασφόδελους και που πίστευαν ότι σε αυτό υποδέχεται ο Άδης τους νεκρούς. Άλλη δοξασία λέει πως ο βολβός του ασφόδελου είναι τροφή των νεκρών και γι' αυτό οι άνθρωποι τον φύτευαν στα νεκροταφεία, να έχουν να τρώνε οι αγαπημένοι τους νεκροί. Ο ασφόδελος ήταν δηλαδή το νεκρολούλουδο των αρχαίων και δεμένος στους μύθους με την Περσεφόνη.


Οι ασφόδελοι ανθίζουν στις αρχές της άνοιξης, όταν η Περσεφόνη, σύμφωνα με τους μύθους, γυρίζει κοντά στη μητέρα της. Ασφόδελους πολλούς μπορείτε να δείτε και στο Δρέπανο, όπως και αυτός της φωτογραφίας που πίσω του διακρίνεται η πόλη μας, η Ηγουμενίτσα.

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 22, 2013 12:56 am


Η παλαιότερη κοπή νομίσματος από τους Ελεάτες (360 - 342 π.Χ.) φέρει στον οπισθότυπο την επιγραφή ΕΛΕΑΙΩΝ ή ΕΛΕΑΤΑΝ, τρίαινα και την κυνέη του Άδη και στον εμπροσθότυπο παράσταση Πήγασου.

Η επιγραφή ΕΛΕΑΙ (ΩΝ) ή ΕΛΕΑΤΑΝ υπάρχει και στις μεταγενέστερες κοπές της Ελέας, στις οποίες χρησιμοποιούνται ανάλογα νομισματικά σύμβολα - στον εμπροσθότυπο κεφαλή Περσεφόνης με στεφάνι και στάχυα και στον οπισθότυπο τρικέφαλος Κέρβερος - που σχετίζονται με την κυριότερη λατρεία των Θεσπρωτών, εκείνη της Περσεφόνης και του Άδη, που λατρευόταν στο "Νεκρομαντείο" του Αχέροντα. Τα νομισματικά αυτά σύμβολα επιβιώνουν στις πρώτες κοπές του Κοινού των Θεσπρωτών για ένα σύντομο διάστημα (335 - 330/325 π.Χ.), γεγονός που επιβεβαιώνει την πολιτική σημασία της Ελέας ως θεσπρωτικού κέντρου.

Από τις εκδόσεις της αρχαιολογικής υπηρεσίας Θεσπρωτίας - συγγραφείς Γεώργιος Ρήγινος - Κασσιανή Λάζαρη (ΕΛΕΑ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ - ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ)

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 22, 2013 1:03 am


Χάλκινο νόμισμα του Κοινού των Ηπειρωτών. Εμπροσθότυπος κεφαλή Αρτέμιδος. Οπισθότυπος αιχμή δόρατος σε δάφνινο στεφάνι. Επιγραφή ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ (δηλαδή Ηπειρωτών). 234 - 168 π.Χ. Βρέθηκε στη Φανοτή (που αργότερα ονομάστηκε Ντόλιανη) - κοντά στο χωριό Ρίζιανη.

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 22, 2013 4:21 pm


Χάλκινο νόμισμα του Κοινού των Ηπειρωτών.

Στον εμπροσθότυπο (δηλαδή στη μπροστινή επιφάνεια) φέρει κεφαλή της Διώνης.

Στον οπισθότυπο υπάρχει τριποδικός λέβης μέσα σε δάφνινο στεφάνι και την επιγραφή ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ.

234/233 - 168 π.Χ.

Βρέθηκε στη Φανοτή (Ντόλιανη), κοντά στη Ρίζιανη Θεσπρωτίας. Κι αξίζει να δούμε και μερικές φωτογραφίες από τον αρχαιολογικό χώρο της Φανοτής, που είναι ειδικά την άνοιξη ένας παράδεισος! Ένας μικρός βραχώδης λόφος που βρέχει τα πόδια του στον Καλαμά. Με θέα υπέροχη στο γύρω κάμπο και πέρα στις βουνοκορφές.







Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΦΑΝΟΤΗΣ - ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ

Φωτ. Μ. Πασιάκος



ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 22, 2013 5:47 pm

Στα νομίσματα που μέχρι τώρα παρουσιάσαμε κυριαρχούν οι μορφές των θεών και των μυθικών όντων της εποχής που κατασκευάστηκαν. Είδαμε το Δία, τη Διώνη, την Περσεφόνη, την Άρτεμη. Τη νύμφη Ιστιαία και τον Πήγασο. Βλέπουμε λοιπόν πως η θρησκεία επηρέαζε εκείνα τα χρόνια και τα θέματα των οικονομικών συναλλαγών των ανθρώπων. Κατά κάποιον τρόπο το κύρος των θεών μοιάζει να επικυρώνει και την αξία των νομισμάτων και η παρουσία τους στο νόμισμα αποτελεί εγγύηση στις αγοραπωλησίες.

Όλα αυτά τα νομίσματα είναι νομίσματα ελληνικά. Το αποδεικνύουν και οι επιγραφές τους με γράμματα της ελληνικής αλφαβήτας - ολόιδια με τα γράμματα που και οι Έλληνες του σήμερα γράφουμε τη γλώσσα μας. Έτσι καταλαβαίνουμε και τι γλώσσα μιλούσαν εκείνοι που χρησιμοποιούσαν αυτά τα νομίσματα. Ελληνικά!

Σε αρκετά θα προσέξατε ότι οι αρχαιολόγοι σημειώνουν πως κατασκευάστηκαν μέχρι το 168 π.Χ. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο. Γιατί τότε συνέβη κάτι σημαντικό και καθοριστικό για την ιστορία του τόπου μας. Κάτι που κάνει τους αρχαιολόγους να καταλαβαίνουν πως μετά από αυτή τη χρονιά δεν μπορεί να φτιάχτηκαν ελληνικά νομίσματα...

Και να τι έγινε. Οι γείτονες των αρχαίων Ελλήνων, οι Ρωμαίοι, παππούδες των σημερινών Ιταλών, έκαναν εκστρατεία κατά της Ελλάδας. Εκστρατεία που ξεκίνησε από τα μέρη μας αφού εδώ έφτασαν με τα καράβια τους οι Ρωμαίοι. Το χειμώνα του 170/169 π.Χ ο Ρωμαίος στρατηγός Appius Claudius προσπάθησε με 6.000 στρατιώτες να κατακτήσει τη Φανοτή. Η πόλη άντεξε την πολιορκία, αλλά την επόμενη χρονιά θα παραδοθεί, πρώτη από όλες τις ηπειρωτικές πόλεις, στα ρωμαϊκά στρατεύματα. Ξέρουμε πως η παράδοση της Φανοτής έγινε μετά την ήττα του βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα (στη μάχη της Πύδνας) από τους Ρωμαίους, δηλαδή μετά από τις 22 Ιουνίου 168 π.Χ.

Οι Ρωμαίοι κατακτούν στη συνέχεια και τις άλλες πόλεις της Θεσπρωτίας και της Ηπείρου. Και όχι μόνο κατακτήθηκαν, αλλά και καταστράφηκαν από τις ρωμαϊκές λεγεώνες του Αιμίλιου Παύλου. Στα 167 π.Χ. Και μέσα σε λίγες ώρες! 70 πόλεις της Ηπείρου ισοπεδώθηκαν τότε ταυτόχρονα. Ανάμεσά τους και οι πόλεις της Θεσπρωτίας: Γίτανα, Ελέα, Ελίνα (Δυμόκαστρο), Φανοτή (Ντόλιανη). Ήταν μια πράξη εκδίκησης των Ρωμαίων για τη στάση που είχαν κρατήσει οι Ηπειρώτες και την αντίσταση που είχαν προβάλει.

Οι καταστροφές των πόλεων συνοδεύτηκαν από πρωτοφανείς σφαγές και μεταφορά χιλιάδων ομήρων και λαφύρων στη Ρώμη.

Είκοσι χρόνια αργότερα, το 146 π.Χ., οι Ρωμαίοι κατάφεραν να κατακτήσουν και όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος πεθαίνει. Και η πατρίδα μας η Ελλάδα είναι πια μια επαρχία της Ρώμης. Κατάσταση που κράτησε για αιώνες, για εκατοντάδες δηλαδή χρόνια.

Έτσι αλλάζουν και τα νομίσματα. Και γίνονται ρωμαϊκά. Μαζί και οι επιγραφές των νομισμάτων που πλέον γράφονται με τα γράμματα του λατινικού αλφαβήτου, δηλαδή του αλφαβήτου που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι και σήμερα χρησιμοποιούν οι Ιταλοί αλλά και πολλοί άλλοι λαοί της Ευρώπης (Γάλλοι, Άγγλοι, Γερμανοί, Ισπανοί κλπ).


Να ένα τέτοιο νόμισμα. Από τα ρωμαϊκά χρόνια.

Πλέον δε βλέπουμε τη μορφή κάποιου θεού αλλά ενός ανθρώπου, του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέρβα!

Και στο πίσω μέρος μια γυναικεία μορφή που συμβολίζει την Ελευθερία.

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι αλλαγές δεν είναι μόνο στο αλφάβητο των επιγραφών αλλά γενικότερα στη νοοτροπία των ανθρώπων. Να σημειώσουμε ότι είναι αλλαγή που οφείλεται στο πέρασμα των χρόνων και όχι γιατί τα νομίσματα κόβονται τώρα από τους Ρωμαίους - αφού και οι Ρωμαίοι παλιότερα έφτιαχναν νομίσματα με μορφές θεών.

Και να προσθέσουμε ότι την εποχή που φτιάχτηκε αυτό το νόμισμα έχει αρχίσει να διαδίδεται μια νέα θρησκεία στα εδάφη της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ο Χριστιανισμός! η θρησκεία που πιστεύουμε κι εμείς σήμερα. Όμως δεν είναι ακόμη επίσημη θρησκεία, όπως τώρα. Αντίθετα εκείνα τα χρόνια ο Χριστιανισμός ήταν υπό διωγμό και αρκετοί χριστιανοί θανατώθηκαν από τους Ρωμαίους λόγω της θρησκείας τους.

Αργότερα όμως, που ο Χριστιανισμός επικράτησε, το σύμβολό του, ο σταυρός δηλαδή, έκανε την παρουσία του και στα νομίσματα...

Αξίζει τέλος να πούμε ότι το νόμισμα με τον αυτοκράτορα Νέρβα βρέθηκε στη Φανοτή. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί αποδεικνύει πως η Φανοτή συνέχισε να κατοικείται και μετά την καταστροφή της από τον Αιμίλιο Παύλο, κάτι που δε συνέβη με τις άλλες πόλεις της περιοχής μας που καταστράφηκαν από τους Ρωμαίους και που ρήμαξαν για πάντα. Η Φανοτή όμως κατάφερε να επιβιώσει. Συνέχισε να κατοικείται και στα χρόνια των Ρωμαίων αλλά και μετά! Στα χρόνια των Βυζαντινών ακόμη και των Τούρκων! Μόνο που πλέον είχε αλλάξει όνομα και την έλεγαν Ντόλιανη.

Όπως καταλαβαίνουμε η περίπτωση της Φανοτής ή Ντόλιανης αποτελεί κάτι το πολύ ενδιαφέρον για την τοπική μας ιστορία αφού εκεί έχουμε παρουσία ανθρώπων από τα αρχαία χρόνια και μέχρι αρκετά πρόσφατα. Έτσι τα ευρήματα και τα ερείπια της Φανοτής (Ντόλιανης) έχουν το προνόμιο να διηγούνται ένα τεράστιο μέρος της ιστορίας της Θεσπρωτίας. Μοιάζει δηλαδή η Φανοτή λιγάκι με την Ακρόπολη της Αθήνας που συμβολίζει ολόκληρη την ιστορία της Αθήνας και θα λέγαμε και της Ελλάδας...

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης