Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Δευ Ιαν 23, 2012 11:44 pm

Για τη Δανάη μίλησα ήδη σε άλλο αφιέρωμα του φόρουμ. Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ

http://faros.fforumfree.com/t385-topic#2283

Σ' αυτό το ποστ θα ανεβάσω κάποια από τα τραγούδια της που υπάρχουν στο διαδίκτυο ώστε να τη γνωρίσουμε και ως τραγουδίστρια.

Ξεκινώ με ένα όχι και τόσο γνωστό στους Έλληνες. Ένα διαφορετικό στιλ τραγουδιού από εκείνα που την καθιέρωσαν και της χάρισαν το παρατσούκλι "Το αηδόνι του Αττίκ".


From the LP "Danae canta a Neruda" (1969)

Να σημειώσω ότι η Δανάη γεννήθηκε το 1913, επομένως την εποχή που τραγουδά αυτό το τραγούδι είναι πλέον 56 ετών. Ακούστε όμως φωνή!!!

Οι στίχοι είναι του διάσημου ποιητή της Χιλής, Πάμπλο Νερούντα, που υπήρξε πολύ αγαπημένος φίλος της Δανάης.

Τη μελοποίηση έχει κάνει η ίδια η Δανάη Στρατηγοπούλου και αξίζει να τονίσω πως για χρόνια ασχολήθηκε και με τη μετάφραση των ποιημάτων του Νερούντα στα ελληνικά.

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 12:07 am



Ένα από τα παλιά τραγούδια της Δανάης που αγαπήθηκαν ξεχωριστά από το κοινό...

Στίχοι: Κώστας Κοφινιώτης
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ


Είν΄η ζωή μας γιομάτη παγίδες,
λόγια, υποσχέσεις ποτέ μην ακούς,
τι είν΄ο κόσμος ακόμα δεν είδες,
έχεις να κάνεις με κακούς.
Μη σε ζαλίζουν τα λόγια τα πολλά,
άκου μονάχα την καρδιά σου,
μονάχα αυτή σένα σε γελά,
μην κάνεις βήμα από κοντά μου.

Λίγες καρδιές αγαπούνε, σαν τη δική μου καρδιά,
οι πιο πολλές σε ξεχνούνε, μόλις περάσει η βραδιά,
γιαυτό μη θες να μου φύγεις, ν΄αλλάξεις φως μου σκοπό,
λίγες καρδιές αγαπούνε, όπως εγώ σ΄αγαπώ.
Η πονηριά παντού βασιλεύει,
όλοι με πόθο κρυφό σε κοιτούν,
ποτέ δεν πρέπει κανείς να πιστεύει,
όσα γλυκόλογα του πουν.
Σου κάνουν όρκους τρελά πως σ΄αγαπούν,
για να περάσουν τη βραδιά τους,
Μπορεί γλυκά να σε φιλούν,
μα δε δίνουν τη καρδιά τους.

Λίγες καρδιές αγαπούνε, σαν τη δική μου καρδιά,
οι πιο πολλές σε ξεχνούνε, μόλις περάσει η βραδιά,
γι' αυτό μη θες να μου φύγεις, ν΄αλλάξεις φως μου σκοπό,
λίγες καρδιές αγαπούνε, όπως εγώ σ΄αγαπώ.

Την εποχή που τραγουδήθηκε αυτό το τραγούδι η Δανάη γνώρισε τον άνθρωπο που λίγο αργότερα παντρεύτηκε, το δημοσιογράφο Γ. Χαλκιαδάκη. Έζησαν μόλις δέκα χρόνια μαζί και απέκτησαν μια κόρη, τη Λήδα. Εκείνος χάθηκε το 1954 και ο θάνατός του στοίχισε πολύ στη μεγάλη τραγουδίστρια.

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 12:21 am



1918 Συνθέτης: Αττίκ .Στιχουργός: Αττίκ

ΤΑ ΚΑΗΜΕΝΑ ΤΑ ΝΙΑΤΑ

Μυρωμένο φυσούσε τ'αγέρι,
ήσαν κάτασπρες οι λεμονιές
κι εφτερούγιζαν σ' όλα τα μέρη
γοργά χελιδόνια που χτίζαν φωλιές.

Μεθυσμέν' απ' την αύρα τ' Απρίλη
ένα ζεύγος φιλιόταν γλυκά
κι ένας γέρος με τρέμοντα χείλη
τους χαμογελούσε μελαγχολικά.

Τα καημένα τα νιάτα
τι γρήγορα που περνούν,
σαν τραγούδι ερωτικό,
σαν αστέρι διαβατικό
κι όταν είναι φευγάτα,
πίσω ποτέ δε γυρνούν,
όπως δε γυρνά μιά στιγμή
στην πηγή το ποτάμι
που τρέχει μ' ορμή.

Το Βιεννέζικο βαλς αντηχούσε,
ο χορός είχε ανάψει καλά
ένας νέος μιά νέα κρατούσε και
της εμουρμούριζε λόγια τρελλά,
η μαμά στη γωνιά καθισμένη
με ρυτίδες και άσπρα μαλλιά
το παιδί της εθώρ' η καημένη
κι αναλογιζόταν κι αυτή τα παλιά.

Τα καημένα τα νιάτα
τι γρήγορα που περνούν
σαν τραγούδι ερωτικό,
σαν αστέρι διαβατικό
κι όταν είναι φευγάτα,
πίσω ποτέ δε γυρνούν,
όπως δε γυρνά μιά στιγμή
στην πηγή το ποτάμι
που τρέχει μ'ορμή.

Με αυτό το τραγούδι το πλάνο
άλλοι κλαίνε και άλλοι γελούν
κι ενώ γύρω-τριγύρω στο πιάνο κοπέλες
και νέοι τον κόσμο χαλούν,
μερικοί που τ' ακούν σε μιάν άκρη
συγκινούνται και δεν ξέρουν πώς
να σφουγγίσουν με τρόπο το δάκρυ
που αποσπάζει αυτός ο σκοπός

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 12:43 am



Απόψε βρέθηκα νωρίς-νωρίς
στην καμαρούλα μου, μην απορείς
και τι περίεργο, δε θα το βρείς
μου 'λειψες τόσο

Έξω βοριάς, χαλάζια, κεραυνοί
βροχή που λες κι ανοίξαν οι ουρανοί
και στο σκοτάδι ελπίδα φωτεινή
να σ' ανταμώσω

Το ξέρω χάθηκες και πας
δεν μ' αγαπούσες και δεν μ' αγαπάς
μα γιά όσα μου 'κανες ένα σωρό
σε συγχωρώ

Αρκεί γι'απόψε μέσ' την συννεφιά
να μου κρατήσεις λίγο συντροφιά
Στην καμαρούλα μέσα που ζεστή
σ' αποζητεί

Έλα γι' απόψε
μόνο απόψε, λίγην ώρα
έξω φυσάει κι είναι κρύο
κι είναι μπόρα

Μα εδώ μέσα είναι ζεστά
κι είναι τα ξώφυλλα κλειστά
κι είναι τα φώτα λιγοστά
μισοσβηστά

Έλα γι' απόψε
μέσα στην νύχτα, μες στο χειμώνα
να ξαναφέρεις λουλουδιασμένη την ανεμώνα
και ν' αναστήσεις τις νεκρές τις αναμνήσεις

Ελα γι' απόψε κι αύριο φύγε και μη γυρίσεις

Θα μείνουμε άγρυπνοι και σιωπηλοί
χωρίς αγκάλιασμα κι ούτε φιλί
Θα'μαι καλός κι εσύ θα 'σαι καλή
όπως δεν ήσουν

Καυγάδες, ζήλιες, πίκρες και θυμοί
μη μας ταράξουνε τη νύχτα, μη
κι οι νοσταλγίες μόνο μια στιγμή
ας μας μεθύσουν

Τί ιστορία φανταστική
θα 'σαι μια ξένη, μια περαστική
κι η νύχτα αυτή μας η χειμερινή
θα 'ναι η στερνή

Απόψε σώπα οι δυό μας μοναχοί
να κλαίει θ' ακούμε απ' όξω τη βροχή
κι άκουσε πόσα έχει να μας πεί
η σιωπή

Μουσική/Στίχοι: Χρήστος Χαιρόπουλος


ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 12:50 am


Ένα από τα πιο τρυφερά τραγούδια που είπε η Δανάη και που οι φίλοι της συγκινημένοι της τραγούδησαν συνοδεύοντάς την στην τελευταία της κατοικία...

Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό,
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η πλήξις και πότε ο πόνος.

Πού να 'σαι αλήθεια το βράδυ αυτό,
που γίναν φύλλα ξερά οι ελπίδες
να 'ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ,
από του πόνου τις καταιγίδες

Ας ερχόσουν γιά λίγο
μοναχά γιά ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φρικτό μου σκοτάδι

και στα δυό σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν γιά λίγο
κι ας χανόσουν μετά.

Πού να 'σαι να 'ρθεις το βράδυ αυτό
σ' αυτούς τους δρόμους που σ' αγαπούνε,
το ντουετάκι μας το γνωστό
τα βήματά μας να ξαναπούμε

Πού να 'σαι να 'ρθεις το βράδυ αυτό
που 'γινε φύλλο ξερό η ελπίδα,
να ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ
από του πόνου την καταιγίδα

ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 1:25 am


ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Μουσικό αφιέρωμα στη Δανάη Στρατηγοπούλου

Δημοσίευση από ΜΑΡΙΟΡΗ Την / Το Τρι Ιαν 24, 2012 1:30 am


ΜΑΡΙΟΡΗ

Αριθμός μηνυμάτων : 1032
Ημερομηνία εγγραφής : 10/07/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης